Bir Dolunay Misali Karanlık
Yüreklerimize Doğar BAYRAM Neşesi...
Günlerin en güzel ve özelidir bayramlar… Ortak değerlerimizin en başta gelenidir. Bayramlarda hatırlarız birbirimizi; birlik ve beraberlik tavan yapar bu güzel günde. Bir başka kenetleniriz bayramlarda. Hasretler geçici olsa da son bulur bu sayılı günlerde. İçimize doğan sevgi güneşi bir başka ısıtır bizi.
Hüznümüzü, acımızı ve yalnızlığımızı paylaşarak azaltır; mutluluklarımızı ise paylaşarak çoğaltırız bu kıymetli günlerde. Bayram gelince aramızdaki mesafeler ortadan kalkar, kurumaya yüz tutan tebessümler yeniden yeşerir dudaklarımızda. Gönüllerimize nur, hanelerimize huzur dolar. Kurban, iki dini bayramdan biridir. Her yıl gelişiyle ruh iklimimize renk ve ahenk katar. Kurban Bayramı’nda gönüller Allah’a daha bir yaklaşır; tekbirler sağanak sağanak iner dillerden. Gönüllerden gönüllere boşalır sevgilerin en katıksızı… Kazalar ve belalar bertaraf olur Kurban Bayramlarında…
Bir dolunay misali karanlık yüreklerimize doğar bayram neşesi... Sevgiler yumak yumak birleşip bir sevgi çığına dönüşür gönüllerde. Duaya kalkan eller boş çevrilmez geri; çölleşen yürekler rahmet damlalarıyla hayat bulur. Bayram sabahında erkenden kalkıp camiye koşar dedeyle torun, aynı safta yönelirler yüce Allah’ın huzuruna. Yürekler Allah’ın aşkıyla çarpar seher vakitlerinde…
Bir aya yakın bir zamandan beri milletçe Kurban Bayramı telaşını yaşıyorduk. Bu süreç içerisinde şehirlerimizde kurban satış alanları kuruldu. Aileler kıran kırana pazarlıklar neticesinde kurbanlıklarını alarak bayramı beklemeye başladılar. Çocuklarımız da bu bayram sayesinde inek, koyun ve keçi gibi hayvanları pazarlarda yakından görüp tanıma fırsatı buldular. Bütün zorluklara rağmen güzel şeylerdi yaşananlar… Kurban kesmenin heyecanı işin son noktası idi. Dört gün boyunca bayramı doyasıya yaşadık.
Yoksulların kazanında da et pişti bu bayramda… Et kokusu yayıldı yetim sofralarına. Yüzleri güldü… Bolluk ve bereketin esintisi, ruhlardaki yangınları söndürdü. Zenginler, senede bir kez olsa da, hatırladı düşkünleri... Paylaşmanın ve bölüşmenin doyumsuz hazzını doyasıya yaşadılar bu bayramda da...
Türk-İslam kültüründe bayramlar kaynaşma vesilesidir. Bu özel günlerde büyükler ziyaret edilerek elleri öpülür. Hastalar ziyaret edilerek hâl hatırları sorulur. Eş-dost ve akrabalara tek tek uğranılarak gönülleri alınır. Fakat günümüzde ne yazık ki bu saydıklarımızın çoğu yapılmıyor. Bu çağ birçok şeyi yozlaştırdı.
Bayramlarımız da bu yozlaşmadan nasibini aldı. Bayram deyince işten kaytarma ve tatil akla geliyor. Bayramlar tatillere vesile kılınıyor. Turizm şirketleri tarafından tatil organizasyonları yapılıyor. Bayram gelir gelmez aileler soluğu bir tatil beldesinde alıyor. Büyüklerin bayramları ancak telefon aracılığıyla kutlanıyor. Bu durum, dedeyle torunun kaynaşmasını engelliyor. Zamanla sevgi bağları da çözülüyor ve kopuyor.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü şükran, gurur ve özlemle anıyoruz.
Günlerin en güzel ve özelidir bayramlar… Ortak değerlerimizin en başta gelenidir. Bayramlarda hatırlarız birbirimizi; birlik ve beraberlik tavan yapar bu güzel günde. Bir başka kenetleniriz bayramlarda. Hasretler geçici olsa da son bulur bu sayılı günlerde. İçimize doğan sevgi güneşi bir başka ısıtır bizi.
Hüznümüzü, acımızı ve yalnızlığımızı paylaşarak azaltır; mutluluklarımızı ise paylaşarak çoğaltırız bu kıymetli günlerde. Bayram gelince aramızdaki mesafeler ortadan kalkar, kurumaya yüz tutan tebessümler yeniden yeşerir dudaklarımızda. Gönüllerimize nur, hanelerimize huzur dolar. Kurban, iki dini bayramdan biridir. Her yıl gelişiyle ruh iklimimize renk ve ahenk katar. Kurban Bayramı’nda gönüller Allah’a daha bir yaklaşır; tekbirler sağanak sağanak iner dillerden. Gönüllerden gönüllere boşalır sevgilerin en katıksızı… Kazalar ve belalar bertaraf olur Kurban Bayramlarında…
Bir dolunay misali karanlık yüreklerimize doğar bayram neşesi... Sevgiler yumak yumak birleşip bir sevgi çığına dönüşür gönüllerde. Duaya kalkan eller boş çevrilmez geri; çölleşen yürekler rahmet damlalarıyla hayat bulur. Bayram sabahında erkenden kalkıp camiye koşar dedeyle torun, aynı safta yönelirler yüce Allah’ın huzuruna. Yürekler Allah’ın aşkıyla çarpar seher vakitlerinde…
Bir aya yakın bir zamandan beri milletçe Kurban Bayramı telaşını yaşıyorduk. Bu süreç içerisinde şehirlerimizde kurban satış alanları kuruldu. Aileler kıran kırana pazarlıklar neticesinde kurbanlıklarını alarak bayramı beklemeye başladılar. Çocuklarımız da bu bayram sayesinde inek, koyun ve keçi gibi hayvanları pazarlarda yakından görüp tanıma fırsatı buldular. Bütün zorluklara rağmen güzel şeylerdi yaşananlar… Kurban kesmenin heyecanı işin son noktası idi. Dört gün boyunca bayramı doyasıya yaşadık.
Yoksulların kazanında da et pişti bu bayramda… Et kokusu yayıldı yetim sofralarına. Yüzleri güldü… Bolluk ve bereketin esintisi, ruhlardaki yangınları söndürdü. Zenginler, senede bir kez olsa da, hatırladı düşkünleri... Paylaşmanın ve bölüşmenin doyumsuz hazzını doyasıya yaşadılar bu bayramda da...
Türk-İslam kültüründe bayramlar kaynaşma vesilesidir. Bu özel günlerde büyükler ziyaret edilerek elleri öpülür. Hastalar ziyaret edilerek hâl hatırları sorulur. Eş-dost ve akrabalara tek tek uğranılarak gönülleri alınır. Fakat günümüzde ne yazık ki bu saydıklarımızın çoğu yapılmıyor. Bu çağ birçok şeyi yozlaştırdı.
Bayramlarımız da bu yozlaşmadan nasibini aldı. Bayram deyince işten kaytarma ve tatil akla geliyor. Bayramlar tatillere vesile kılınıyor. Turizm şirketleri tarafından tatil organizasyonları yapılıyor. Bayram gelir gelmez aileler soluğu bir tatil beldesinde alıyor. Büyüklerin bayramları ancak telefon aracılığıyla kutlanıyor. Bu durum, dedeyle torunun kaynaşmasını engelliyor. Zamanla sevgi bağları da çözülüyor ve kopuyor.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü şükran, gurur ve özlemle anıyoruz.
OKUNMA
Bu Haber 4 Kez OkunmuÅŸ..
YORUM YAZIN
