2008–2009 Eğitim-Öğretim yılı yaz tatili başladı. Eğitim-öğretim yılı okullarda düzenlenen karne günü ile 12 Haziran 2009 tarihinde sona erdi. Bir yıl boyunca öğrencilerimizin ter döktüğü günler bitti.

Evet okul bitti ,sınavlar bitti, öğrencinin tek derdi kaldı o da evdeki not!..                                                    Şu anda öğrencilerimiz evdeki velilerin vereceği tepkileri merak ederken, diğer taraftan çözüm ve çareler aramaktalar. Karnesi iyi olan öğrencilerimiz eve koşarak gelirken, karnedeki zayıftan dolayı eve gelmenin dışında ne yalan söylesem nasıl kurtulsam çarelerine başvuran öğrencilerimiz var.

Öyle ki öğrencilerimizin karne aldıkları gün, siz veliler çok dikkatli davranarak çocuklarımızı okuldan soğutmamalıyız. Biliyorum ki bazı velilerimiz çocuklarına sinirlenerek karnedeki zayıflardan dolayı kızacak, bağıracak beklide dövecektir. Lütfen çocuklarımızı bu davranışları sergileyerek sakın ha okuldan ve okumadan soğutmayalım. Onlara anlatılarak bir şeyler izah edilecek olur ise onlar eminim ki sizleri anlayacaktır. Çünkü o çocuklar sizin çocuklarınız, sizlerin gayretleri ile daha iyi karneler gelecektir. Çünkü onlar bizlerin gelecekleri yanlış bir karar, yanlış bir davranış çocuğumuzu kaybetmemize yol açabilir. Basından ve Televizyonlarda birçok olay duyuyoruz. Bu olaylar gerçekte yaşanmış olaylar.

Eğitim ve öğretim artık o kadar zorlaştı ki bizler yetişemiyoruz. Birde onların yerine koyalım kendimizi eminim ki onları daha iyi anlayacaksınız. Eğitim önce evde başlar, okulda devam eder. Çocuklarımız çok zekiler hemen size bir nükte ile bir şey anlatacağım. Bu zekâya sahip çocuklarımızın derslerinin zayıf olması mümkün mü sadece onlar zekâsını doğru yerlerde kullanmamaktadırlar.

Bir karne hikâyesi;   

·         Çocuk eve sevinçle gelir. Dedesine karnesini gösterir.

·         Dedeciğim bak 10 aldım.

·         Hani bakiyim! Ama bunlar hepsi  1,2 zayıf yani

·         Dede: Onlara öyle bakılmıyor. Hepsini toplayınca 10 ediyor  yaaaaaaa.

·         (dede kızarmış ama kızamamış) Aferin yavrum. Demiş.

Burada anlatmak istediğim bu çocuklar bizim, onlarla ne kadar çok konuşur, onları bir birey yerine koyarak değer verdiğimizi gösterebilirsek; onlara söz hakkı tanır isek, onlarda velilerin kendilerini anladıklarını bilir ve öz güvenini kazanırlar. Özgüvenini kazan çocuk her zaman her yerde her işte ve okulda başarı sağlar.

Geleceğimiz siz velilerin elinde. Ne kadar güzel evlat yetiştirir isek, yarınlarımıza o kadar güzel bir gelecek bırakırız. 

ESEN KALIN